logo





شارل بودلر

عاشقانه ی محزون

برگردان از مانی

دوشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۷ - ۲۳ ژوييه ۲۰۱۸

Charles-Baudelaire.jpg

I

عاقلی گرتو، سود من را چه؟
باش محزون و دلربا، گریه
چهره را بیش میکند جذاب
،چون دَمَن را و دَشت نهرِآب
.گُل به رگبار میشود تازه

دوست دارم بویژه هنگامی ت
که پریده ست شعَف زپیشانی ت
که به وحشت دل ات فرورفته ست
بر سرَت بال خویش گسترده ست
.ابرِ تارِ گذشته ی فانی ت

خواهم ات تا زدیده ات بیرون
،ریزد آبی وِلَرم رنگِ خون
هر چه نازت کنم به دستم بیش
بیش بینم به چهره ات تشویش
.مُحتضر دردَمِ پسین اش چون

دارم اش دوست الاهه ی شهوت
ای سرودِ عمیقِ پُر لذت
،هق هقِ عُمقِ سینه ات را من
در یقین ام دل ات شود روشن
.زآن صدف ها که ریزد از چشمت


II

دانم آن دل که بوده ات یکسر
پُر زِعشقِ قدیمیِ پَرپَر
کوره ایست بازهمچنان سوزان
و چو زن های دوزخی درآن
.هست غرورت زیرِ خاکستر


لیک، عزیزم، خواب های تو تا
نزنند نقش طرحِ دوزخ را
و به کابوس های بی پایان
همه از خنجرش و زهر نشان
هم زِ باروت و برقِ آهن ها

،که نه آسان کس اش کُند اِدراک
و به وقت اش میدهد پژواک
نکبتی را کزآن لرزی چند
نکُنی ش تا تو حِس خود آن گند
،تنگِ آغوش، که کرد نتوان پاک

،بنده هم دُختِ شَه، تو نتوانی
،چون نی ام بی هراس خواهانی
درشبِ پُر ز وحشت و اِفساد
:گوئی ام با گلوئی از فریاد
" !من سَرَم با تو، فرِِّ گشاهانی "

شارل بودلر
Charles Baudelaire
برگردان از مانی



نظر شما؟

نام:

پست الکترونیک(اختياری):

عنوان:

نظر:
codeimgکد روی تصویررا اينجا وارد کنيد:

نظر شما پس از بازبینی توسط مدير سايت منتشر خواهد شد